Tortury, obóz koncentracyjny i śmierć W areszcie gestapo w Sanoku bracia Florianowie byli przetrzymywani i katowani przez dwa miesiące. Znęcał się nad nimi wyjątkowo okrutny gestapowski oprawca Leo Humeniuk, narodowości ukraińskiej. Józef, próbując chronić młodszego o osiem lat brata, brał na siebie całą winę i odpowiedzialność za zaangażowanie w ruch oporu. 18 sierpnia 1942, skatowanych przetransportowano do ciężkiego gestapowskiego więzienia w Tarnowie. Tam znowu byli bici i torturowani.
29 sierpnia 1942 zostali przewiezieni do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu i zarejestrowani jako więźniowie polityczni (“P-Pole”): Józef – nr 62 133, Tadeusz – nr 62 132. Józef po niespełna miesiącu pobytu w KL Auschwitz, 22 września 1942 został przyjęty do obozowego szpitala, blok nr 21. Cztery dni później, 26 września 1942 już nie żył. alt=|mały|358x358px|Tadeusz Florian, więzień KL Auschwitz Tadeusz przeżył w KL Auschwitz jeszcze dwa lata. 14 września 1944 został przeniesiony do obozu koncentracyjnego Flossenbürg, podobóz w Leitmeritz (czes. Litoměřice, Litomierzyce, Czechy), prawdopodobnie zmarł w drodze do obozu.