W 1905 roku majątek w Moszczanicy objął urodzony w 1877 roku w Wyborgu Władysław Stefan Kępiński. Pięć lat później, planując związek małżeński, przystąpił on do modernizacji i powiększenia dworu. Jako odpowiedzialnego za inwestycję zatrudniono artystę Eugeniusza Dąbrowę-Dąbrowskiego, członka Towarzystwa Polska Sztuka Stosowana. W 1940 roku Władysław Kępiński zostaje aresztowany przez niemieckiego okupanta i wysłany do obozu koncentracyjnego w Dachau, a następnie Mauthausen Gusen. W trakcie II wojny światowej budynek dworu został przekształcony na miejsce organizacji obozów Bund Deutscher Mädel. Po wojnie upaństwowiony budynek wykorzystano jako siedzibę Szkoły Rolniczej, a następnie, po wzniesieniu nowego budynku szkoły, przeznaczono go na cele mieszkalnie. W latach 70. i 80. XX wieku w dworze funkcjonowała izba tradycji ruchu młodzieżowego, a następnie, po jej likwidacji, z inicjatywny Jacentego Ignatowicza, urządzono tu Muzeum Instrumentów Muzycznych, Narzędzi i Sprzętów Gospodarstwa Domowego z terenu Żywiecczyzny. Obecnie budynek jest praktycznie nieużytkowany.
W dniu 9 listopada 2001 r. w przypałacowym parku staraniem dyrekcji szkoły, w miejscu dawnej kapliczki, postawiono na cokole figurę Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Odsłonięcia i poświęcenia figury dokonał ks.