W badaniu przedmiotowym można stwierdzić m.in. suchość, ścieńczenie i zblednięcie błony śluzowej, utratę fałdowania pochwy, spadek elastyczności, zwężenie wejścia do pochwy, kruchość nabłonka z wybroczynami lub krwawieniem kontaktowym, a także wyraźniejszy zarys ujścia cewki moczowej. Nasilenie dolegliwości zgłaszanych przez pacjentkę i nasilenie zmian w badaniu przedmiotowym nie zawsze są proporcjonalne.
Rozpoznanie i różnicowanie Rozpoznanie GSM opiera się przede wszystkim na obecności objawów zgłaszanych przez pacjentkę, z lub bez współistniejących zmian stwierdzanych w badaniu fizykalnym, po wykluczeniu innych przyczyn lub patologii współistniejących. Nie ustalono powszechnie akceptowanej minimalnej liczby ani rodzaju objawów koniecznych do rozpoznania.
Badanie ginekologiczne oraz ocena okolicy sromu i przedsionka pochwy służą potwierdzeniu zmian atroficznych i wykluczeniu innych przyczyn dolegliwości. Pomocniczo wykorzystuje się pomiar pH pochwy, wskaźnik dojrzewania nabłonka (VMI) oraz kliniczne skale oceny, takie jak Vaginal Health Index (VHI) i Vulvar Health Index (VuHI);