według stanowiska NAMS terapie niehormonalne bez recepty są często wystarczające u kobiet z łagodnymi objawami. Przegląd systematyczny wskazuje, że nawilżacze dopochwowe mogą przynosić krótkoterminową poprawę przynajmniej części objawów, zwłaszcza suchości.
Leczenie hormonalne miejscowe Miejscowe niskodawkowe estrogeny dopochwowe należą do najlepiej udokumentowanych metod leczenia GSM. Mogą być stosowane w postaci kremów, tabletek lub wkładek dopochwowych oraz pierścieni dopochwowych. Wytyczne AUA/SUFU/AUGS wskazują, że spośród metod hormonalnych właśnie miejscowy niskodawkowy estrogen dopochwowy ma najsilniejszą bazę dowodową. U kobiet z GSM i nawracającymi zakażeniami dróg moczowych zaleca się miejscowy niskodawkowy estrogen dopochwowy również w celu zmniejszenia ryzyka kolejnych epizodów zakażenia.
Inne metody farmakologiczne Do innych opcji terapeutycznych o udokumentowanej skuteczności należą dopochwowy dehydroepiandrosteron (prasteron, DHEA) oraz doustny . NAMS wskazuje także, że u części kobiet poprawę objawów GSM może przynieść systemowa menopauzalna terapia hormonalna, szczególnie gdy współistnieją inne objawy menopauzy, jednak dobór leczenia powinien być zindywidualizowany.