Odpowiednie rozpoznanie i leczenie mogą poprawiać komfort życia, funkcjonowanie seksualne i ograniczać część dolegliwości ze strony dolnych dróg moczowych, w tym ryzyko nawrotowych zakażeń u wybranych pacjentek leczonych estrogenem dopochwowym.
Epidemiologia GSM należy do częstych następstw hipoestrogenizmu po menopauzie i według stanowiska NAMS dotyczy około 27–84% kobiet po menopauzie. Częstość występowania zależy od definicji objawów, badanej populacji, wieku i czasu od menopauzy; w przeglądach szacuje się, że objawy zgłasza od około 14% do 87% kobiet, a rozsądny przedział dla populacji ogólnej wynosi około 40–60%. Zespół jest prawdopodobnie niediagnozowany i niedoleczony, mimo że może istotnie pogarszać zdrowie, funkcje seksualne i jakość życia.
Klasyfikacja ICD-10 W klasyfikacji chorób ICD-10 „menopauzalny zespół układu moczowo-płciowego” (lub „genitourinary syndrome of menopause”) nie występuje jako oddzielna pozycja (kod); jego elementy są natomiast ujmowane w innych jednostkach, m.in. w obrębie bloku N95, gdzie znajduje się m.in. N95.2 (postmenopausal atrophic vaginitis). W jednym z opracowań zestawiających kody ICD-10 wskazano genitourinary syndrome of menopause jako „nową nazwę” przy pozycji N95.2 (atrophic vaginitis).
Przypisy
Kategoria:Choroby ginekologiczne