Hipoestrogenizm – stan kliniczny związany z obniżeniem stężenia estrogenów, zwykle estradiolu, prowadzący do zaburzeń miesiączkowania, objawów naczynioruchowych, objawów ze strony układu moczowo-płciowego, obniżenia płodności oraz następstw kostno-metabolicznych. Najczęściej opisuje się go u kobiet w menopauzie, w pierwotnej niewydolności jajników i innych postaciach hipogonadyzmu, ale może występować także u dziewcząt z opóźnionym dojrzewaniem płciowym oraz – rzadko – u mężczyzn z zaburzeniami syntezy estrogenów.
Etiologia Najczęstsze przyczyny hipoestrogenizmu obejmują: fizjologiczne wygasanie czynności jajników po menopauzie. pierwotną niewydolność jajników, w tym zespół Turnera, inne postacie dysgenezji gonad, następstwa zabiegów operacyjnych na jajnikach, obustronnego usunięcia przydatków, chemioterapii, radioterapii oraz części przypadków o podłożu autoimmunologicznym albo genetycznym. postacie ośrodkowe (hipogonadyzm hipogonadotropowy), związane między innymi ze względnym deficytem energii, nadmiernym wysiłkiem fizycznym, przewlekłym stresem, hiperprolaktynemią, chorobami okolicy podwzgórzowo-przysadkowej oraz działaniem niektórych leków. do bardzo rzadkich przyczyn należą zaburzenia genetyczne, na przykład niedobór aromatazy;