Prawo do organizacji finałów w pierwszej kolejności przysługiwało drużynie, która zajęła 1. miejsce w fazie zasadniczej. Jeśli zespół ten odmówił lub nie miał możliwości jego zorganizowania, prawo to automatycznie przechodziło na drużynę z 2. miejsca, a następnie na drużyny, które zajęły kolejne miejsca w fazie zasadniczej.
Schemat drabinki fazy play-off i finałów
Kryteria ustalenia pozycji w tabeli O kolejności w tabeli decydowały następujące kryteria: liczba punktów (3:0 i 3:1 – 3 punkty dla zwycięzcy, 0 punktów dla przegranego; 3:2 – 2 punkty dla zwycięzcy, 1 punkt dla przegranego), liczba zwycięstw, stosunek setów wygranych do przegranych, stosunek małych punktów zdobytych do straconych, bilans w meczach bezpośrednich pomiędzy zainteresowanymi drużynami zgodnie z punktami 1-4.
Jeżeli drużyna odmówiła rozegrania meczu lub się na nim nie pojawiła, wówczas: za pierwszym razem – przegrała mecz walkowerem 0:3 (0:25, 0:25, 0:25), a jej przeciwnik zanotował zwycięstwo 3:0 (0:0, 0:0, 0:0) i otrzymał 3 punkty; za drugim razem – została wykluczona z rozgrywek, a wszystkie jej dotychczasowe wyniki anulowano.