Józef LabudaWystępuje również również jako "Labudda", "Łabuda" lub "Łabudda" Józef Labùda, (ur. 6 marca 1852 w Nowej Hucie, zm. 12 grudnia 1941 w Kartuzach) – polsko-kaszubski działacz społeczny, gospodarczy i polityczny, bibliotekarz, bibliofil oraz urzędnik sądowy. Przez współczesnych określany mianem „Króla Kaszubów” (niem. Kaschubische König), był jedną z kluczowych postaci ruchu organicznego i niepodległościowego w powiecie kartuskim na przełomie XIX i XX wieku.

Młodość Urodził się w wielodzietnej rodzinie rolniczej jako syn Ignacego i Katarzyny z domu Nastały. Edukację podstawową odebrał w katolickiej szkole w Mirachowie. W przeciwieństwie do większości rówieśników kontynuował naukę w prestiżowym Collegium Marianum w Pelplinie, gdzie został wpisany do klasy VII w kwietniu 1866 roku. Szkoła ta, prowadzona w języku polskim, odegrała istotną rolę w kształtowaniu jego postawy patriotycznej. Poza językiem polskim i kaszubskim, Labuda biegle władał językiem niemieckim oraz łaciną.