W latach 1895–1908 był kwestorem, założonego w 1848 r. w Chełmnie, Towarzystwa Pomocy Naukowej dla Uczącej się Młodzieży Polskiej Prus Zachodnich, zbierając fundusze na stypendia dla ubogiej polskiej młodzieży. Od 1893 roku przewodniczył Towarzystwu Ludowemu dla Kartuz i Okolicy, które zajmowało się krzewieniem oświaty, moralności religijnej i obroną interesów narodowych.
Współpracował z wybitnymi badaczami Kaszubszczyzny, m.in. ze Stefanem Ramułtem, dostarczając mu materiałów etnograficznych i językowych do jego prac naukowych, w tym do Słownika języka pomorskiego czyli kaszubskiego (Kraków, 1893)https://polona.pl/item-view/9a0026de-bc8f-4eb7-b7ff-9eb4eb89a6e5?page=348. alt=Bank Ludowy w Kartuzach w latach 30. XX wieku.|mały|Bank Ludowy w Kartuzach w latach 30. XX wieku. Labuda był jednym z głównych inicjatorów powstania polskiej bankowości spółdzielczej w Kartuzach. 29 października 1908 roku wspólnie z m.in. ks. Bernardem Łosińskim, posłem na sejm pruski i działaczem społecznym, został współzałożycielem Banku Ludowego w Kartuzach. Instytucja działała pod egidą Związku Spółek Zarobkowych w Poznaniu. W latach 1908–1920 zasiadał w jego zarządzie jako kontroler, a później sekretarz, natomiast po 1920 roku pełnił funkcję członka rady nadzorczej.