thumb|200px|Ilustracja czerwonej taczki z wiersza Czerwona taczka, także: Czerwone taczki (ang. The Red Wheelbarrow) – krótki wiersz amerykańskiego poety i lekarza Williama Carlosa Williamsa (1883–1963), po raz pierwszy opublikowany w 1923 roku w tomie , gdzie był oznaczony jako wiersz „XXII”. Utwór uchodzi za jeden z modelowych przykładów poezji imagistycznej, zbudowanej z niewielkiej liczby słów, skupionej na jednym, precyzyjnie uchwyconym obrazie.
Utwór składa się z zaledwie szesnastu słów podzielonych na cztery strofy po dwa wersy.
Wiersz utrzymany jest w nowatorskiej konwencji: autor rezygnuje z tradycyjnej interpunkcji, rozbija tekst na niestandardowo ukształtowane wersy i strofy, a poszczególne składniki przedstawionej sceny przenikają się bez wyraźnych granic. Zgodnie z zasadą Williamsa „no ideas but in things” (pl. dosł. „żadnych idei poza rzeczami”) warstwa znaczeniowa – obejmująca także emocje i abstrakcyjne pojęcia – budowana jest tu wyłącznie poprzez opis konkretnego przedmiotu i sytuacji, tak że cały utwór skupia się na jednym, centralnym obrazie.