Józef Klemens Szłapczyński (ur. 1914, zm. 1976) – polski działacz partyjny i państwowy, prawnik, doktor nauk prawnych, wicewojewoda poznański (1946–1948/9), wojewoda wrocławski (1949–1950) i przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu (1950).
Życiorys Ukończył studia prawnicze, w 1967 uzyskał stopień doktora nauk prawnych na Uniwersytecie Warszawskim. Został pracownikiem naukowym i adiunktem w Instytucie Krajów Socjalistycznych Polskiej Akademii Nauk. Publikował prace naukowe i książki m.in. z zakresu organizacji szkolnictwa wyższego, politologii i polityki niemieckiej.
Po wojnie był dyrektorem naczelnym Zakładów Siły, Światła i Wody w Poznaniu (1945) oraz Międzynarodowych Targów Poznańskich (1946), zajmował się odbudową Poznania. Co najmniej od października 1946 do 1948 pełnił funkcję wicewojewody poznańskiego. Wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Zajmował stanowiska szefa Biura Prezydialnego Prezydium Rady Ministrów (1948–1949), przewodniczącego Państwowej Komisji Lokalowej (1948–1950) i szefa rządowej Komisji ds. Rozdziału Mieszkań dla Pracowników Urzędów i Instytucji Państwowych (od 1948). 1 lutego 1949 został wojewodą wrocławskim.