Józef Mitka (ur. 1936) – polski leśnik i instruktor harcerski (harcmistrz), członek Komitetu Założycielskiego Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, jeden z twórców systemu stopni i sprawności środowisk KIHAM i Ruchu Harcerstwa Rzeczypospolitej, wieloletni działacz władz naczelnych i okręgowych ZHR. Jest najstarszym wiekiem instruktorem ZHR pozostającym w służbie czynnej; funkcje instruktorskie pełnił nieprzerwanie od 1971 roku.
Życiorys Związany z Dębicą. Z zawodu był inżynierem leśnikiem, pracownikiem Lasów Państwowych.
W 1957 roku, na fali odwilży zachęcony przez przedwojennych harcerzy i członków Szarych Szeregów, wstąpił do Związku Harcerstwa Polskiego. W 1959 roku został instruktorem harcerskim, a następnie przez wiele lat prowadził drużyny harcerskie w Warszawie. Należał do środowisk niezależnego harcerstwa skupionych wokół KIHAM i Ruchu Harcerstwa Rzeczypospolitej. Był jednym z twórców systemu stopni i sprawności KIHAM i Ruchu Harcerstwa Rzeczypospolitej. W latach osiemdziesiątych działał w warszawskim środowisku ruchu harcerskiego, a następnie na Podkarpaciu. W 1988 reprezentował środowisko rzeszowsko-przemyskie podczas spotkań instruktorów przygotowujących powołanie ZHR.