W czasie niemieckiej okupacji Wilna pracowała jako ogrodniczka. W 1943 roku została aresztowana i uwięziona na Łukiszkach. Więziona była następnie w obozach pracy Prawieniszki i Stutthof. W drugim z tych obozów nadano jej numer 40957. Tam też poznała s. Julię Rodzińską, z którą się zaprzyjaźniła. W 1945 roku po ewakuacji obozu została wywieziona w barce na Morze Bałtyckie, gdzie uratował ją szwedzki Czerwony Krzyż, po czym znalazła się w Szwecji. W październiku 1945 roku wróciła do Polski.
W 1946 roku związana była z Teatrem Komedia w Gdyni, a w sezonie 1946/1947 z Teatrem Dramatycznego Marynarki Wojennej w Gdyni. W latach 1947–1970 była aktorką Teatru Śląskiego im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach, a w działającym przy nim studiu dramatycznym w latach 1950–1957 wykładała dodatkowo historię sztuki.
W okresie międzywojennym grała najczęściej drugoplanowe role młodych dziewcząt, a także pokojówek i służących, a w tym czasie grała m.in. jako: Aniela w Ślubach panieńskich, Inez w Don Juanie, Haneczka w Weselu, Smugoniowa w Przepióreczce czy Zosia w Przeprowadzce, natomiast po II wojnie światowej znana była m.in.