Droga krzyża i smoka (ang. The Way of Cross and Dragon) – amerykańskie opowiadanie fantastyczno-naukowe napisane przez George’a R. R. Martina. Opisuje duchownego z dalekiej przyszłości. Jest on inkwizytorem z Jedynego Prawdziwego Międzygwiezdnego Kościoła Katolickiego Ziemi i Tysiąca Światów. Bada sektę, która czci Judasza Iskariotę. Opowiadanie porusza tematykę natury i ograniczeń wiary religijnej.
Opowiadanie ukazało się pierwotnie w czerwcowym numerze czasopisma „Omni” z 1979, a w 1980 zdobyło Nagrodę Hugo za najlepszą miniaturę literacką oraz Locusa za najlepszą krótką formę. Polska wersja ukazała się w 1998 nakładem wydawnictwa Zysk i S-ka, w zbiorze Piaseczniki. Jego akcja osadzona jest w tym samym uniwersum co kilka innych dzieł autora, w tym Światło się mroczy, Piaseczniki, Żeglarze nocy, Pieśń dla Lyanny oraz opowiadania zebrane w tomie Tuf Wędrowiec.
Fabuła Damien Har Veris – kapłan biegły w sprawnym rozstrzyganiu sporów o herezję, choć obecnie duchowo wyczerpany – zostaje wysłany przez swojego arcybiskupa jako inkwizytor, aby rozprawić się z pewną sektą, która uczyniła świętego z Judasza Iskarioty.