Szukając odkupienia za swój gniew, Iskariota stał się tysiącletnim Żydem Wiecznym Tułaczem, zanim ostatecznie ponownie dołączył do Chrystusa w Królestwie Bożym.

Przeglądając materiały sekty, Har Veris odkrywa, że z przyjemnością czyta tę fantazyjną, twórczą, choć ostatecznie niedorzeczną narrację, uznając ją za znacznie ciekawszą niż bardziej przyziemne herezje, które rozwinęły się wokół władzy, pieniędzy i doktrynalnych sporów.

Odbiór W recenzji napisanej dla miesięcznika „Nowa Fantastyka” Rafał Śliwiak zwraca uwagę na to, że przedstawiony w opowiadaniu Lukinan Judasson, pierwszy apostoł Zakonu Świętego Judasza Iskarioty okazuje się być Kłamcą, czyli wyznawcą „nagiej prawdy” o bezsensie życia, która według niego jest nie do zniesienia dla zwykłych ludzi. Dlatego takie osoby, jak on wymyślają różne religie. Te z gruntu są fałszywe, ale dają wierzącym nadzieję i niosą pociechę.

Nagrody i nominacje +RokNagrodaWynikŹródło1980Nagrodę Hugo za najlepszą miniaturę literackąWygranaNagroda Locusa za najlepszą krótką formęWygranaNagroda Nebula za najlepszą miniaturę literackąNominacja

Przypisy

Kategoria:Twórczość George’a R.R. Martina Kategoria:Amerykańskie opowiadania fantastycznonaukowe Kategoria:Utwory literackie z 1979