Jedną z nich była chorągiew starosty czerkaskiego Mikołaja Potockiego licząca 111 koni.
W pierwszych miesiącach 1656 chorągiew kozacka starosty czerkaskiego Mikołaja Potockiego wzięła udział w wyprawie Stefana Czarneckiego przeciw wojskom szwedzkim w Sandomierskie. Liczyła wtedy 150 koni.
W 1660 chorągiew starosty czerkaskiego Mikołaja Potockiego liczyła 103 konie. W bitwie pod Gołębiem straciła 25 koni.
W 1667 podpisany został traktat w Andruszowie i tym samym zakończyła się wojna z Moskwą. W tym też roku przeprowadzono redukcję wojsk koronnych o około 30%. Chorągiew kozacka generała podolskiego Mikołaja Potockiego liczyła wtedy 100 koni.
W 1672 wybuchła kolejna wojna z Turcją. Armia Imperium Osmańskiego pod dowództwem sułtana Mehmeda IV w walkach na Ukrainie osiągała początkowo znaczne sukcesy. Oczekując na zgromadzenie się pospolitego ruszenia, hetman polny koronny Jan Sobieski zdecydował się zwalczać, wzmocnione Kozakami Piotra Doroszenki, czambuły tatarskie uderzeniami polskiej konnicy. W wyprawie na czambuły wzięła też udział chorągiew kozacka Mikołaja Potockiego. Chorągiew walczyła w składzie pułku wojewody kijowskiego a liczyła wtedy 100 koni. W kolejnym roku sejm pacyfikacyjny nie tylko nie ratyfikował traktatu buczackiego, ale podjął uchwały o powiększeniu liczebności wojsk zarówno koronnych jak i litewskich.