Dla nowszych systemów wartości te mogą być inne; w odniesieniu do radaru ARTHUR Model D podawano CEP poniżej 0,15% dla moździerzy oraz 0,20% dla haubic i wyrzutni rakiet.
W działaniach prowadzonych w pobliżu ludności cywilnej sama lokalizacja uzyskana z radaru może wymagać potwierdzenia innymi środkami rozpoznania, zwłaszcza gdy konieczne jest spełnienie wymogów pozytywnej identyfikacji celu i ograniczenia ryzyka strat cywilnych.
Przekazywanie danych i zastosowanie bojowe Sposób wykorzystania danych z radaru zależy od przyjętej organizacji dowodzenia, rodzaju strefy dozoru i procedur ogniowych. W doktrynie amerykańskiej sekcja radaru przekazuje punkt pochodzenia do komórki działań kontrbateryjnych albo zgodnie z rozkazem rozmieszczenia radaru. W zależności od strefy radar może generować różne komunikaty: dla krytycznej strefy własnej (CFZ) komputer radaru może automatycznie wygenerować wezwanie ognia na miejsce, z którego wystrzelono pocisk, dla strefy wezwania ognia (CFFZ) wykrycie celu generuje komunikat wezwania ognia o niższym priorytecie, a dla artyleryjskiej strefy rozpoznania celu (ATIZ) wykrycie generuje komunikat rozpoznawczy.