Powstanie Czerwonych Turbanów () – powstanie w południowej prowincji Guangdong, wzniecone przez członków tajnego stowarzyszenia w 1854 roku. Powstańcy zdołali zagrozić stolicy prowincji, Kantonowi, zanim wojska dynastii Qing stłumiły rebelię w 1856 roku.
Tajne stowarzyszenie Tiandihui miało w XIX w. licznych członków w Guangdongu, a poszczególne oddziały (lub loże) organizowały antyrządowe powstania, zajmowały się rabunkiem, uprawiały bandytyzm i piractwo, oraz oferowały ochronę przemytnikom opium. W latach 1820. Tiandihui było najsilniejszą organizacją przestępczą w delcie Rzeki Perłowej. Lata 1840. przyniosły dalszy wzrost napięcia, związany z konsekwencjami I wojny opiumowej, znaczną liczbą zdemobilizowanych żołnierzy w regionie i klęskami suszy. Decydujące okazały się jednak wydarzenia związane z powstaniem tajpingów. Wojska powstańcze wtargnęły do północnego Guangdongu, a siły rządowe nie były w stanie temu zapobiec. Władze, by sfinansować wojnę z tajpingami, nakładały nowe podatki, czym zraziły sobie lokalne elity ziemiańskie, które z kolei przerzucały obciążenia podatkowe na chłopów. Wieść o zdobyciu przez tajpingów Nankinu i założeniu tam stolicy nowej dynastii bardzo poruszyła wszystkich niezadowolonych z sytuacji mieszkańców prowincji.