W 1885 roku objął dowództwo nad batalionem w 65. Pułku Piechoty. Po awansie na podpułkownika (niem. Oberstlieutenant) w 1887 roku został szefem sztabu Korpusu Gwardii, a trzy lata później pułkownik (niem. Oberst) von Falkenhausen stanął na czele 4. Pułku Grenadierów Gwardii. Po awansie na generała majora (niem. Generalmajor) w 1893 roku został jednym z Naczelnych Kwatermistrzów Armii (niem. Oberquartiermeister), a w 1895 powierzono mu kierowanie Wspólnym Departamentem Wojny w Ministerstwie Wojny. Dwa lata później, już jako generał porucznik (niem. Generalleutnant), objął dowództwo nad 2. Dywizją Piechoty Gwardii. Od 1899 roku piastował stanowisko generała-głównodowodzącego XIII Korpusem Armijnym, w stopniu generała piechoty (niem. General der Infanterie). W stan spoczynku przeszedł w 1902 roku.