w jego ślady poszły inne powiaty, takie jak Nanhui, Songjiang i sam Szanghaj. Po tym, gdy w marcu 1853 roku armia tajpingów zdobyła Nankin i ustanowiła tam swoją stolicę, tajne stowarzyszenia w Szanghaju zjednoczyły się latem 1853 roku w jednolitą organizację, przemianowały ją na Stowarzyszenie Małych Mieczy i wybrały Liu Lichuana na przywódcę. Z początkiem września pod kierownictwem Liu rozpoczęto przygotowania do zbrojnego powstania w Szanghaju. Zhou Lichun i Xu Yao rozpoczęli zbrojne powstanie w Qingpu i zajęli powiat Jiading, a Liu Lichuan i Chen Aling wszczęli rebelię w powiecie Szanghaj. Wojska powstańcze szybko pokonały oddziały qingowskie w samym mieście i zajęły powiaty Baoshan, Nanhui, Chunsha i Qingpu. Sukcesy tajpingów i lokalnego powstania Małych Mieczy były także szokiem dla międzynarodowej społeczności Szanghaju, której koncesje zalały dziesiątki tysięcy uchodźców, uciekających przed wojną. Inne oddziały Stowarzyszenia wszczęły powstanie w powiecie Huizhou, w prowincji Guangdong, wspólnie z lokalnymi członkami Tiandihui.