Afissa hingstoni – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1963 roku przez A.P. Kapura na łamach „Bulletin of the British Museum (Natural History)”. Jako miejsce typowe wskazano dolinę Rongshar w Tybecie.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości około 5 mm i szerokości około 4 mm, w zarysie krótko-owalnym, z wierzchu wysklepionym.
Głowa jest skąpo i dość drobno punktowana, rudoczerwona z ciemnobrązowymi szczytami żuwaczek, żółtawo owłosiona. Długość czułków jest trochę większa niż szerokość głowy, a ich trójczłonowe buławki mają piłkowanie.
Przedplecze jest nieco ponaddwukrotnie szersze niż dłuższe, o szeroko wykrojonej krawędzi przedniej, przeciętnie zaokrąglonych kątach przednio-bocznych, zaokrąglonych kątach tylnych oraz dość drobnym, gęstszym niż na głowie punktowaniu. Barwa przedplecza jest rudoczerwona z czarną plamą pośrodku, sięgającą tak przedniej, jak i tylnej krawędzi. Średnich rozmiarów, czarna tarczka ma kształt trójkąta równobocznego. Pokrywy mają przeciętnie wydatne guzy barkowe, zaokrąglone kąty barkowe, bardzo wąsko zakrzywione brzegi zewnętrzne, zaokrąglone wierzchołki oraz dwojakie punktowanie: drobne i gęste oraz grube i rzadkie.