Urządzenia te miały niewielkie możliwości przeszukiwania przestrzeni, dlatego najpierw kierowano je na azymut ustalony przez główny radar obserwacyjny.
W radarach meteorologicznych pełna informacja objętościowa powstaje zwykle przez serię pełnych obrotów anteny wykonywanych przy kolejnych kątach elewacji; taki zestaw skanów jest określany jako volume scan albo volume coverage pattern.
Techniki W radarach trójwspółrzędnych informacja o elewacji może być uzyskiwana różnymi metodami. W literaturze technicznej do głównych klas rozwiązań zalicza się radary z wiązkami warstwowymi, radary ze skanowaniem częstotliwościowym, radary ze skanowaniem fazowym, układy elektromechaniczne oraz radary z cyfrowym formowaniem wiązki.
Radary z wiązką skanującą (pencil-beam) kierują wąską wiązkę według określonego wzorca skanowania, aby budować trójwymiarowy obraz przestrzeni. W praktyce często łączą mechaniczny obrót anteny w azymucie z elektronicznym sterowaniem wiązki w elewacji. Przykładami są – sieć dopplerowskich radarów meteorologicznych, które wykonują skanowanie objętościowe atmosfery przez obrót o 360° przy kolejnych kątach elewacji – oraz AN/SPY-1, wielofunkcyjny radar z anteną fazowaną stanowiący element Aegis Combat System, stosowany m.in.