Przy fabryce powstała Kasa Chorych i w 1883 roku pierwszy przyfabryczny szpital na 6 łóżek w wynajętym domu, który w roku 1885 przeniesiono do nowo wybudowanego budynku. Mieścił on ambulatorium i szpital na 50 łóżek. Zorganizowano też szkołę podstawową dla 150 dzieci. Przy fabryce istniał zakład kąpielowy, założony w 1906. Składał się z 36 wanien dla robotników, jednej wanny i jednej łaźni rzymskiej dla urzędników. Oprócz tego firma utrzymywała pralnie dla robotników i biednych mieszkańców miasta. Z łaźni i pralni pracownicy korzystali bezpłatnie.
Jednocześnie trzeba zaznaczyć, że wynagrodzenie robotników pabianickich było o około 40% niższe od wynagrodzenia robotników w łódzkich fabrykach. Z tego powodu robotnicy firmy Krusche-Ender w latach 1905, 1907 i 1913 strajkowali. Niestety nieskutecznie.
W czasie II wojny światowej fabrykę przejęli Niemcy, którzy przekierowali jej działalność na potrzeby wojskowe.
Za wysoką jakość swych wyrobów przedsiębiorstwo odznaczone zostało wieloma medalami i wyróżnieniami.