Ocena kliniczna Ocena pacjenta z parciem naglącym ma na celu ustalenie przyczyny objawu. Podstawowe znaczenie mają wywiad, badanie przedmiotowe i badanie ogólne moczu; pomocne mogą być także dzienniczek mikcji i kwestionariusze nasilenia objawów. Badania urodynamiczne oraz dalsze badania specjalistyczne wykonuje się w wybranych przypadkach, zwłaszcza gdy rozpoznanie jest niejasne albo leczenie okazuje się nieskuteczne.
Postępowanie Postępowanie zależy od rozpoznanej przyczyny. W przypadkach związanych z pęcherzem nadreaktywnym stosuje się przede wszystkim postępowanie behawioralne, trening pęcherza i ćwiczenia mięśni dna miednicy; w razie potrzeby wdraża się farmakoterapię. Dalsze leczenie specjalistyczne rozważa się u chorych z objawami opornymi na leczenie zachowawcze i farmakologiczne.
Przypisy
Kategoria:Objawy chorobowe Kategoria:Urologia