Pocisk YJ-8 w literaturze zachodniej był znany pod mylnym oznaczeniem YJ-1 (było to w rzeczywistości oznaczenie dla nieudanego ponaddźwiękowego pocisku przeciwokrętowego o przewidywanym oznaczeniu eksportowym C101). Z uwagi na niedostępność źródeł chińskich, w literaturze spotykano też informacje o wersji o wydłużonym zasięgu, która miała być oznaczona YJ-12 lub C801A, lecz informacje te nie miały oparcia w faktach, a pocisk pod oznaczeniem C801A nie był oferowany. Według analizy C. Carlsona, zasięg pocisku YJ-8A pozostał taki sam, zwłaszcza z uwagi na takie same wymiary jak YJ-8 i brak informacji o zastosowaniu nowszego paliwa, a spotykane informacje o zasięgu 70–90 km są błędne. Rozwinięciem rodziny pocisków rakietowych YJ-8 stała się natomiast rodzina pocisków odrzutowych o zwiększonym zasięgu C802 i YJ-83.
YJ-81 (C801K) Pocisk YJ-81 był wersją powietrze-woda, ze stałymi skrzydłami. Od modelu bazowego różni się przede wszystkim brakiem stopnia z silnikiem startowym na końcu kadłuba. Pocisk osiągnął gotowość w 1989 roku. Zasięg wynosi 50 km. Na eksport pocisk oznaczony był C801K (od Kongjun – lotnictwo). Na początku lat 90. wersja eksportowa została zakupiona przez Iran. Spotykane jest w literaturze także błędne oznaczenie YJ-8K.