Stefan de Latour (ur. w Równem, zm. 5 czerwca 1920 pod Ozierną) – podporucznik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Pochodził z dworian guberni radomskiej. Urodził się 25 (13) maja 1896 w Równem jako syn Stefana Ludwika (1866–1923), generała brygady Wojska Polskiego, i Hipolity z domu Zastyrzec. Był młodszym bratem Napoleona (1893–1920), kapitana artylerii Wojska Polskiego, kawalera Orderu Virtuti Militari.
W 1915 ukończył Korpus Kadetów w Niżnym Nowogrodzie, a w 1916 ośmiomiesięczny kurs oficerski w Jelizawietgradzkiej Szkole Kawalerii. został mianowany chorążym ze starszeństwem z . przybył do 6 zaamurskiego pogranicznego pułku konnego i wyznaczony na stanowisko młodszego oficera 1 sotni. W szeregach tego oddziału walczył w czasie I wojny światowej. Wyróżnił się w bojach stoczonych w marcu i kwietniu 1916. został ranny odłamkami granatu ręcznego w biodra i podudzia. Leczył się w szpitalu polowym hrabiny Szuwałowej w Wiśniowcu. został mianowany kornetem ze starszeństwem z . został przeniesiony do dywizjonu strzelców Zaamurskiej Dywizji Konnej.