W getcie zyskała przydomek „księżnej Heleny”, „księżnej Kentu” oraz „Pięknej Heleny”. Przezwiska te zostały jej nadane ze względu na jej skłonność do okazywania dumy z jej rzekomo wysokiej pozycji związanej z powinowactwem z Przełożonym Starszeństwa Żydów. Nosiła również tzw. łatę – żółtą gwiazdę Dawida – zgodnie z wymogami nałożonymi na Żydów w Europie Zachodniej, co traktowano jako oznakę wyższego statusu i modę.
Po ciężkiej chorobie, w marcu 1944 roku podjęła pracę w kierownictwie resortu krawieckiego. Pracowała również w resorcie dla młodocianych. W sierpniu 1944 roku wraz z mężem, szwagrem i jego rodziną została wywieziona do Auschwitz-Birkenau i tam zamordowana.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy Żydzi – ofiary KL Auschwitz Kategoria:Mieszkańcy getta łódzkiego Kategoria:Żydowscy działacze społeczni Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1944