Solanka (również: Słanica) – duży potok górski w polskiej części Beskidu Żywiecko-Kisuckiego (Beskidy Zachodnie), jeden z dwóch głównych cieków (obok Czernej), tworzących Sołę.
Nazwa „Solanka” pojawiła się na mapach dopiero po II wojnie światowej. Żywiecki wójt Andrzej Komoniecki w swym pisanym na przełomie XVII i XVIII w. „Dziejopisie Żywieckim” w ogóle nie uważał tego potoku za źródłowy (lub jeden ze źródłowych) ciek Soły. Pod nazwą „Słanica” umieścił go w akapicie Konnotacja rzek żywieckich, skąd początek swój biorą i które do Soły i Koszorawy rzek głównych wpadają, wymieniając kolejno owe dopływy: (...) Trzecia rzeka Słanica, nazwana od słonych miejsc, która bieży przez wieś Sól, a ta początek bierze spod góry Granicznego od Oszczadnice.
Eugeniusz Janota w swej pracy pt. „Wiadomość historyczna i jeograficzna o Żywiecczyźnie” potok nazywał „Słonicą”. Uznawał go za jeden ze źródłowych cieków Soły, pisząc: Potoki, z połączenia których Soła powstaje, są: 1) Słonica (...); 2) Czerna (...); 3) Radeczka (...) etc.