7 sierpnia 1914 z plutonem wielickim wyruszył do Krakowa, gdzie dołączył do oddziałów strzeleckich Józefa Piłsudskiego. W stopniu kaprala pełnił funkcję pierwszego zastępcy komendanta I sekcji. Pluton wielicki został wcielony do 12 kompanii ob. Wacława Kostka-Biernackiego. 18 sierpnia 1914 pluton wielicki został włączony do 1 kompanii V batalionu 1 pułku strzelców (później 7 i 5 pp), a on objął funkcję komendanta I sekcji. 24 grudnia 1914 został ranny w bitwie pod Łowczówkiem. Awansował na sierżanta. Wyróżnił się 5 lipca 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką, w której został ranny. 16 lipca 1916 leczył się w c. k. Szpitalu Obrony Krajowej w Rzeszowie. 25 sierpnia 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany na front włoski. 25 marca 1918 zdezerterował, przyjechał do Krakowa i wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. Pełnił między innymi funkcję komendanta obwodu stopnickiego POW. 1 listopada 1918 wziął udział w rozbrajaniu okupantów. Za postawę wykazaną w walce, 17 maja 1922 odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.