W szafach zamykanych na klucz znajdowały się brązowe szklane słoje i butelki zawierające pierwiastki i związki chemiczne. Na ścianach pracowni oprócz układu okresowego Mendelejewa wisiały umieszczone w szklanych gablotach poglądowe tablice ilustrujące różne procesy technologiczne. Pracownia chemiczna służyła uczniom trzech szkół: Podstawowej nr 1 i nr 2 oraz Liceum. W tej pracowni przygotowywał spośród grupy uczniów liceum do startu w olimpiadach chemicznych. Organizował pozalekcyjne zajęcia obejmujące podstawy analizy chemicznej, które to zagadnienia poznawał student na pierwszym i drugim roku. W latach 60. i 70. XX wieku jego uczniowie sześciokrotnie dochodzili do szczebla centralnego olimpiad chemicznych (w 1962 Karol Jackowski doszedł do olimpijskiego finału, będąc jeszcze uczniem liceum miał już indeks na Uniwersytet Warszawski). Był także nauczycielem chemii w Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących.