Jadwiga Plucińska z domu Winiarz (ur. 18 listopada 1908 w Wiedniu, zm. 4 listopada 1999 w Warszawie) – polska reżyserka i scenarzystka filmów dokumentalnych, aktywna zawodowo w latach 1946–1959, związana z powojenną kinematografią i produkcją dla Polskiej Kroniki Filmowej.
Życiorys i działalność Córka oficera Armii Austro-Węgier. Po 1918 przeprowadziła się do Poznania. Studiowała przez dwa lata na Uniwersytecie Poznańskim, po czym podjęła kształcenie w Studiu Teatralnym Nuny Młodziejowskiej-Szczurkiewiczowej. W 1930 zdała egzamin aktorski. Przed II wojną światową związana była z działalnością artystyczną, m.in. jako aktorka teatralna. W okresie okupacji współpracowała z Organizacją Socjalistyczno-Niepodległościową „Wolność”, Związkiem Walki Zbrojnej oraz Armią Krajową. Za ich zgodą pracowała jako sekretarka w warszawskim biurze niemieckiej kroniki filmowej Die Deutsche Wochenschau, co było możliwe dzięki znajomości niemieckiego. Z pracy wynosiła fragmenty filmów propagandowych, które trafiały do rządu londyńskiego.