thumb|Grób Jarosława i Natalii Brzozowskich na Cmentarzu Powązkowskim (2024) Natalia Brzozowska (ur. 29 listopada 1915 w Borze jako Natalia Ponizowkin, zm. 19 listopada 1988 w Łodzi) – polska reżyserka filmów dokumentalnych, aktywna w pierwszych dekadach po II wojnie światowej, zaliczana do grona twórców współkształtujących estetykę powojennego filmu dokumentalnego w Polsce.
Życiorys i działalność Absolwentka Gimnazjum Sióstr Nazaretanek w Wilnie oraz malarstwa na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie. Była aktywna zawodowo od drugiej połowy lat 40., pracując przy realizacji filmów dokumentalnych i krótkich form filmowych. W 1945 repatriowała się do Łodzi.
Jej działalność przypada na okres odbudowy polskiej kinematografii oraz kształtowania się instytucjonalnego systemu produkcji filmowej, związanego m.in. z funkcjonowaniem państwowych wytwórni filmowych. Brzozowska należała do grona twórców poszukujących nowych form wyrazu w filmie dokumentalnym, wykraczających poza czysto kronikarski zapis rzeczywistości.