Antoni Czechowicz (ur. 3 stycznia 1908 w Wiatce, zm. 3 listopada 1992 w Warszawie) – polski działacz partyjny i państwowy, inżynier metalurg, podporucznik Armii Krajowej, dyrektor hut w Chorzowie, Częstochowie, Stalowej Woli i Krakowie, podsekretarz stanu w Ministerstwie Przemysłu Ciężkiego (1958–1964).

Życiorys Wywodził się z rodziny szlacheckiej herbu Ostoja, syn Romualda oraz Aurelii z Janeckich. Absolwent Gimnazjum im. Joachima Lelewela w Wilnie i Wydziału Hutniczego Akademii Górniczo-Hutnicej w Krakowie (1934). Był współzałożycielem i prezesem korporacji akademickiej Praetoria (bliskiej Narodowej Demokracji), w okresie międzywojnia działał w Stronnictwie Narodowym. W 1934 został inżynierem ruchu w Walcowni Metali Dziedzice, a w 1936 jako asystent stalowni Zakładów Starachowickich. W okresie II wojny światowej żołnierz i porucznik 3 Wileńskiej Brygady Armii Krajowej pod pseudonimem „Kierowca” (w ramach Zgrupowania nr 1 i 3). Uczestniczył w operacji „Ostra Brama” i akcji „Burza”. Pomiędzy lipcem 1944 a październikiem 1945 był więźniem radzieckich łagrów w Kałudze i Miednikach. Powrócił do Polski jako żołnierz Armii Czerwonej.