Szczepionka przeciw meningokokom – szczepionka stosowana w zapobieganiu zakażeniom wywoływanym przez dwoinkę zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (meningokoki). Poszczególne preparaty chronią przed niektórymi lub wszystkimi spośród następujących serogrup meningokoków: A, B, C, W-135 i Y. Przeciw serogrupom innym niż B stosuje się szczepionki polisacharydowe oraz skoniugowane z białkiem nośnikowym, które zapewniają trwalszą odporność i działają już od pierwszych miesięcy życia, a przeciw serogrupie B – szczepionki białkowe. Skuteczność szczepionek meningokokowych wynosi od 85 do 100% przez co najmniej dwa lata, a ich szerokie stosowanie w populacji zmniejsza częstość występowania zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i sepsy.
Rodzaje thumb|Fiolka szczepionki MenQuadfi — skoniugowanej szczepionki czterowalentnej przeciw meningokokom grup A, C, W-135 i Y Spośród 13 serogrup Neisseria meningitidis, wyodrębnianych na podstawie struktury antygenowej otoczki polisacharydowej, sześć — A, B, C, W-135, X i Y — odpowiada za niemal wszystkie przypadki choroby meningokokowej u ludzi. Serogrupa B jest szczególnie częstą przyczyną zakażeń u małych dzieci i nastolatków, natomiast serogrupy A i C dominują w epidemiach na obszarach Afryki Subsaharyjskiej.