21 maja feldmarszałek Wilhelm Keitel, szef OKW, wydał szczegółowe wytyczne dotyczące postępowania w przypadku ewentualnego wyjścia Włochów z sojuszu. Planowanie, oparte na dokumencie „Przegląd sytuacji na wypadek wycofania się Włoch z wojny”, przygotowanym przez niemieckie dowództwo w dniach 10–16 maja, przewidywało szereg działań. Operacje te miały być prowadzone na różnych teatrach działań wojennych: operacja Alaryk, której celem była inwazja na metropolitalne Włochy; operacja Konstantyn, mająca na celu neutralizację sił włoskich na Bałkanach oraz operacja Zygfryd, mająca na celu okupację terenów południowej Francji kontrolowanych przez Włochów. Rozważano również dwa mniejsze plany: operację Norymberga, mającą na celu ochronę granicy francusko-hiszpańskiej oraz operację Kopenhaga, mającą na celu kontrolę przejść granicznych na granicy francusko-włoskiej.
thumb|Czołg Panzer IV z 16 Dywizji Pancernej we Włoszech w 1943 roku Równocześnie z tymi planami kontynuowano relokację niemieckich rezerw w celu przeciwdziałania potencjalnym zagrożeniom na śródziemnomorskim teatrze działań wojennych.