Mieczysław Łukoski, ps. Łukasz (ur. 9 listopada 1894 w Sokole, zm. 7 listopada 1973) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Ignacego h. Dołęga (1844–1921), ziemianina, i Władysławy Łucji z Kwasieborskich (1855–1927) urodzony 9 listopada 1894 w majątku Sokół, w ówczesnym powiecie garwolińskim guberni siedleckiej. Był młodszym bratem Kazimierza (1890–1940), generała brygady Wojska Polskiego i Janiny (1890–1941). Uczęszczał do Szkoły Realnej Witolda Wróblewskiego w Warszawie. Od 1908 należał do tajnej organizacji młodzieży niepodległościowej, a w 1910 został członkiem szkolnej drużyny skautowej.
11 marca 1915 został wcielony do armii rosyjskiej. Po ukończeniu szkoły wojskowej w Petersburgu został wcielony do 399 pułku piechoty. W jego szeregach walczył na froncie. 24 listopada 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji i został przydzielony do 1 pułku strzelców polskich. 19 marca 1918 dowódca korpusu odznaczył go amarantową wstążką za bój pod Toszczycą w dniach 20 i 22 stycznia 1918, jako por. Łukowski Mieczysław.. Po reorganizacji pułku został przeniesiony do 1 Legii Oficerskiej. W czerwcu 1918, po demobilizacji korpusu, wrócił do Warszawy.