Katedra św. Andrzeja (niem. Dom St. Andreas) – rzymskokatolicka świątynia parafialna znajdująca się w austriackiej gminie Sankt Andrä, w kraju związkowym Karyntia, w diecezji Gurk. W latach 1228–1859 katedra .
Historia Pierwsza wzmianka o parafii pochodzi z 976 roku. W 1180 roku proboszcz parafii uzyskał tytuł prepozyta, a w 1203 roku kościół został siedzibą archidiakonatu. W 1212 roku abp ustanowił przy świątyni klasztor kanoników regularnych, a w 1228 roku wyniósł go do godności katedry nowo erygowanej . Dzisiejszy kościół wzniesiono na przełomie XIV i XV wieku i przebudowano w XVII wieku. Klasztor kanoników regularnych zlikwidowano w 1808 roku, a w 1859 roku siedzibę diecezji Lavantu przeniesiono do Mariboru. Kompleks katedralny zakupił arcyksiążę Maksymilian Habsburg-Este, wielki mistrz zakonu krzyżackiego, który przekazał go zakonowi jezuitów. W XIX wieku świątynię przebudowano w stylu neogotyckim, a w 1876 roku wzniesiono nową fasadę. W 1919 roku klasztor był miejscem austriacko-jugosłowiańskich negocjacji pokojowych. W 1940 roku zakonnicy zostali wypędzeni z klasztoru przez nazistów, a majątek wspólnoty skonfiskowano. Kompleks służył jako dom dla przesiedleńców. W 1945 roku klasztor zajęli Brytyjczycy. Ostatecznie jezuici opuścili Sankt Andrä w 1960 roku.