Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły umieszczone na pokładzie przed i za kioskiem dwa pojedyncze działa kalibru 76 mm: A1914 L/30 na podstawie przeciwlotniczej i A1916 L/40.
Załoga okrętu składała się z 4 oficerów oraz 36 podoficerów i marynarzy.
Służba „Pietro Micca” został wcielony do służby w Regia Marina 28 sierpnia 1918 roku. Motto jednostki brzmiało „Fino al sacrificio” (pol. „Do punktu poświęcenia”). Do listopada 1918 roku „Pietro Micca” odbył kilka patroli na Morzu Tyrreńskim, zarówno defensywnych jak i przeciw wrogim okrętom podwodnym. Według stanu na 1 listopada 1918 roku okręt przebywał na Sycylii, wraz z siostrzaną jednostką „Luigi Galvani”.
Po zakończeniu działań wojennych „Pietro Micca” powrócił do La Spezii, wchodząc w skład 1. Eskadry i służąc do szkolenia wraz z innymi okrętami tego typu. W 1923 roku dokonano przebudowy jednostki, zmieniając kształt dziobowej części okrętu i powiększając kiosk. W lipcu tego roku okręt został przydzielony do nowo utworzonego Dowództwa Dywizjonu Okrętów Podwodnych.