Ziołomirek szczawowiec (Hypera rumicis) – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję, Maghreb i nearktyczną Amerykę Północną. Żeruje na szczawiach i rdestach.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza w dziesiątym wydaniu Systema Naturae pod nazwą Curculio rumicis. Stanowi gatunek typowy podrodzaju Eririnomorphus.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 4 do 6 mm.
Ryjek jest od nasady do miejsca osadzenia czułków rozszerzony, a w dalszej części punktowany i skąpo owłosiony, u samca krótszy od przedplecza i nieznacznie zakrzywiony, u samicy tak długi jak przedplecze i mocniej zakrzywiony. Wydzielone od ryjka słabym, siodełkowatym wgłębieniem, szerokie czoło porastają wydłużone łuski.
Przedplecze ma słabo zaokrąglone boki oraz gęsto, równomiernie i stosunkowo drobno punktowaną powierzchnię. W jego ubarwieniu występują dwa ciemniejsze, słabo odcięte od tła pasy porośnięte łuskami. Znacznie szersze od przedplecza, w zarysie prawie prostokątne pokrywy mają rzędy od drugiego do siódmego proste na całej długości, a pierwszy międzyrząd nie zwężony w tyle i nie odbiegający barwą od pozostałych. W tyle pokryw występuje często jaśniejsza, V-kształtna przepaska.