Między tym europejskim, bardziej rowerowym podejściem a szerokim modelem północnoamerykańskim istnieje grupa pojęć pośrednich. We Francji voie verte jest kategorią prawną drogi przeznaczonej dla ruchu niezmotoryzowanego, dla pieszych i jazdy konnej, a więc nie jest terminem czysto rowerowym. W Hiszpanii Vías Verdes są definiowane jako dawne linie kolejowe przekształcone w trasy idealne do wędrówek pieszych i jazdy na rowerze, a równolegle opisywane są też jako trasy przeznaczone do ruchu pieszego i rowerowego. W Portugalii ecopista oznacza trasę urządzoną przez adaptację dawnej linii kolejowej, a we Włoszech greenways na nieczynnych liniach kolejowych są opisywane jako trasy pieszo-rowerowe albo jako trasy dostępne dla ruchu rowerowego i pieszego. W rezultacie w źródłach europejskich częściej spotyka się podejście, w którym dawne linie kolejowe są ujmowane przede wszystkim jako oferta rowerowa lub pieszo-rowerowa, podczas gdy źródła amerykańskie akcentują przede wszystkim wielofunkcyjny charakter takich tras.