Louis Wilhelm Franz von Mutius (ur. 20 marca 1796 w Oleśnicy, zm. 6 sierpnia 1866 w Austerlitz) – pruski generał kawalerii, weteran wojen napoleońskich i uczestnik wojny prusko-austriackiej generał-głównodowodzący VI Korpusem Armijnym.
Życiorys W 1813 roku wstąpił jako ochotnik do 1. Pułku Kirasjerów. W jego szeregach uczestniczył w walkach VI koalicji antyfrancuskiej. Szlak bojowy pułku obejmował bitwy pod Lützen, Budziszynem, Kulm, Lipskiem i pod Montmirail. W trakcie wojny awansował na podporucznika (niem. Secondelieutenant).
W 1818 roku otrzymał stopień porucznika (niem. Premierelieutenant), a w 1821 roku objął funkcję adiutanta w dowództwie 10. Dywizji. Po awansie na rotmistrza (niem. Rittmeister) w 1829 roku został przeniesiony do 5. Pułku Kirasjerów. Cztery lata później mianowany adiutantem w dowództwie generalnym V Korpusu Armijnego. W 1835 roku powrócił do 1. Pułku Kirasjerów, gdzie stanął na czele eskadronu. Wraz z awansem na majora w 1840 dołączył do sztabu tego pułku, a w 1845 roku dołączył do komisji, która zajęła się opracowywaniem nowego regulaminu ćwiczeń kawalerii. W 1848 roku objął stanowisko dowódcy 8. Pułku Ułanów. Na czele tego pułku został, w 1849 roku, wysłany do Wielkiego Księstwa Badenii, gdzie uczestniczył w tłumieniu powstania. Wraz z zakończeniem walk awansował na podpułkownika (niem.