Dlatego podstawowe znaczenie ma ograniczanie dalszego przenoszenia płazińca wraz z roślinami doniczkowymi, podłożem, kompostem i sprzętem ogrodniczym.
W przypadku pojedynczych stwierdzeń występowania zaleca się mechaniczne usuwanie osobników oraz ich niszczenie, na przykład przez zgniecenie albo umieszczenie w gorącej lub silnie zasolonej wodzie; nie zaleca się przecinania ciała, ponieważ płazińce lądowe mogą regenerować się z fragmentów organizmu. W ogrodach i szkółkach pomocne może być także regularne sprawdzanie wilgotnych kryjówek, takich jak spód donic, kamienie, deski, folia lub inne osłony leżące na powierzchni gleby oraz usuwanie wszystkich znalezionych osobników.
Do ograniczania dalszego rozprzestrzeniania zaleca się nieprzenoszenie roślin, ziemi, kompostu ani materiału szkółkarskiego z miejsc, gdzie wykryto płazińca, a także dokładne czyszczenie donic i narzędzi, do których osobniki mogą przywierać za pośrednictwem śluzu. W doświadczeniach laboratoryjnych prowadzonych na innych inwazyjnych wirkach lądowych wykazano, że zanurzenie osobników w wodzie o temperaturze 43–50 °C przez 5 minut powodowało 100% śmiertelność badanych osobników, jednak skuteczność takiego zabiegu w większej masie podłoża nie została jednoznacznie potwierdzona.