Jadwiga Wojciechowska (ur. 1 lipca 1905 w Warszawie, zm. 18 listopada 1991) – polska chemiczka, pedagog Politechniki Wrocławskiej.
Życiorys Uczęszczała do Państwowego Gimnazjum im. Narcyzy Żmichowskiej w Warszawie, po ukończeniu którego rozpoczęła w 1925 r. studia w Sekcji Chemicznej Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1932 r. uzyskała stopień doktora filozofii na podstawie rozprawy zatytułowanej Kryoskopja azotanów metali alkalicznych (promotor: prof. Kazimierz Jabłczyński). W 1934 r. objęła asystenturę w Zakładzie Chemii Nieorganicznej Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, kierowanym przez prof. Walentego Dominika. Pracę przerwał wybuch II wojny światowej.
Po wojnie, 15 listopada 1945 r. podjęła pracę, początkowo na stanowisku starszego asystenta, a od lipca 1947 r. adiunkta, w kierowanej przez prof. Włodzimierza Trzebiatowskiego Katedrze Chemii Nieorganicznej Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. 30 czerwca 1954 r. otrzymała tytuł naukowy docenta, a równocześnie stanowisko docenta na Politechnice Wrocławskiej. Po przekształceniu Katedry w Instytut, 10 grudnia 1964 r. została mianowana kierownikiem Zakładu Chemii Analitycznej, którym kierowała do 30 czerwca 1975 r., tj. do przejścia na emeryturę.