Kwintet „Pstrąg” należy datować na 1819 również ze względu na pewne aspekty strukturalne i harmoniczne korespondujące ze środkami muzycznymi używanymi przez Schuberta w tym okresie, których jednak nie stosował on już w latach 20..
Paumgartner i jego przyjaciele zagrali kwintet w Steyr, najwidoczniej pod koniec 1819 i według wszelkiego prawdopodobieństwa powracali do niego od czasu do czasu dla własnej przyjemności; poza tym dzieło Schuberta pozostawało jednak nieznane szerszej publiczności aż do jego przedwczesnej śmierci w 1828.
Charakterystyka utworu Wariacje na temat pieśni „Pstrąg” są ograniczone do czwartej i piątej części, ale odniesienia do niej pojawiają się również w pełnych życia arpeggio (zazwyczaj wznoszących), które przenikają partie fortepianowe pieśni, przy czym można je odnaleźć w każdej części kwintetu oprócz trzeciej. Całość utworu jest ułożona w stylu bliskim staromodnej serenadzie, z przeplatającymi się częściami szybszymi i wolniejszymi. Otwierające Allegro vivace rozpoczyna się akordem granym przez cały zespół oraz arpeggio z pieśni „Pstrąg” wykonywanym przez fortepian.