Odznaka „Budowniczy Pałacu Kultury i Nauki im. J. Stalina” — część 1

Odznaka „Budowniczy Pałacu Kultury i Nauki im. J. Stalina” – polskie odznaczenie resortowe, ustanowione w dniu 28 maja 1955 roku przez Prezydium Rządu PRL. Odznaka została zlikwidowana 4 grudnia 1972 roku.

Podstawa prawna Oznaczenie zostało ustanowione uchwałą nr 385 Prezydium Rządu z dnia 28 maja 1955 r. w sprawie ustanowienia odznaki „Budowniczy Pałacu Kultury i Nauki im. J. Stalina” (M.P. z 1955 r. nr 51 poz. 524). Zgodnie z jej zapisami, stanowiła wyraz uznania dla obywateli radzieckich i polskich, którzy pracą swoją przyczynili się do wzniesienia Pałacu Kultury i Nauki im. Józefa Stalina w Warszawie – „wiekopomnego monumentu – symbolu przyjaźni i pomocy narodów radzieckich dla narodu polskiego”. Do nadawania odznaczenia upoważniony był Prezes Rady Ministrów na wniosek Pełnomocnika Rządu do Spraw Budowy Pałacu Kultury i Nauki, kierowników resortów oraz organizacji współdziałających bezpośrednio z Zarządem Budowy Pałacu. Premier miał także ustalić opis, wymiary i wzór rysunkowy odznaki, szczegółowe zasady jej nadawania, tryb przedstawiania wniosków o nadanie odznaki, tryb wręczania i sposób noszenia. Odznaczenie było nadawane w okresie od 22 lipca do 31 grudnia 1955 rokuUchwała nr 385 Prezydium Rządu z dnia 28 maja 1955 r. w sprawie ustanowienia odznaki „Budowniczy Pałacu Kultury i Nauki im. J.