Jadwiga Ankiewicz (ur. 11 września 1926 w Warszawie, zm. 30 stycznia 1944 tamże) – polska autorka jedynego zachowanego w oryginale dziennika pisanego w obozie na Majdanku.
Życiorys Była córką Stefana (1899–1944) i Barbary (1892–1979) z domu Lisieckiej, miała starszą o rok siostrę Marię Halinę. Stefan Ankiewicz, w latach 1927–1939, był pracownikiem administracyjnym w I Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, mieszkał z rodziną w oficynie należącej do szkoły. Jadwiga, w latach 1933–1940, uczyła się w Publicznej Szkole Powszechnej nr 105 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, która mieściła się w gmachu przy ul. Czerniakowskiej 128.
15 stycznia 1943 została schwytana podczas ulicznej łapanki i osadzona na Pawiaku, stamtąd 17 stycznia została przewieziona do obozu na Majdanku. Podczas pobytu na Majdanku przez cztery miesiące pisała dziennik, który udało jej się wynieść z obozu pod podszewką kurtki. Po zwolnieniu z obozu 17 maja 1943 wróciła do Warszawy, gdzie zaangażowała się w działalność konspiracyjną w Szarych Szeregach.