Zaganiacz pustynny (Hippolais languida) – gatunek małego ptaka z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae). Jest częściowo gatunkiem wędrownym, występuje całorocznie m.in. na Półwyspie Arabskim i w Azji Środkowej, obszary lęgowe to głównie Azja Zachodnia, natomiast zimuje w Afryce Wschodniej. Występuje w różnych środowiskach od lasów poprzez sawanny po pustynie, żywi się bezkręgowcami, w tym owadami. Ptak średniej wielkości o szarobrązowym upierzeniu, niezagrożony wyginięciem.
Nazewnictwo i taksonomia Gatunek po raz pierwszy opisali naukowo Friedrich Wilhelm Hemprich i Christian Gottfried Ehrenberg jako Curruca languida, opis ukazał się w 1833 roku. Zwyczajowa nazwa anglojęzyczna to Upcher's Warbler, którą wprowadził Henry Baker Tristram przy ponownym opisaniu gatunku w 1864 roku na cześć ornitologa jako Hypolais upcheri; Upcher pojawia się w nazwach zwyczajowych tego gatunku także w języku francuskim, katalońskim i włoskim. Takson monotypowy, należy do rodzaju Hippolais.