Jerzy JaglarzW kościelnym piśmiennictwie archidiecezji lwowskiej przed 1939 był określany w języku łacińskim jako „Georgius Jaglarz”. (ur. 1909, zm. 7 lub 16 stycznia 1941 w Kijowie) – duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii, specjalista prawa kanoniczego, katecheta, harcerz.
Życiorys Urodził się w 1909. W 1932 otrzymał sakrament święceń kapłańskich. Uzyskał stopień doktora teologii.
U boku prof. Leona Halbana był asystentem wolontariuszem w Zakładzie Prawa Kościelenego na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Autor prac z dziedziny prawa małżeńskiego.
W latach 30. do około 1937 był nauczycielem kontraktowym katechezy w III Państwowum Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Tarnopolu, skąd 20 marca 1935 został przydzielony do I Państwowego Gimnazjum im. Wincentego Pola w Tarnopolu. Jako instruktorem harcerski w stopniu harcerza Rzeczypospolitej od 1 września 1936 przez rok był opiekunem i drużynowym drużyny harcerskiej im. Jeremiego Wiśniowieckiego przy III Gimnazjum w Tarnopolu. Według stanu z 1938 był kapłanem w parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Stanisławowie.