Ziołomirek wykowy (Hypera viciae) – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Półwyspu Iberyjskiego po Wyspy Japońskie, a ponadto wschodnią Afrykę Północną. Żeruje na wykach i groszkach.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1813 roku przez Leonarda Gyllenhaala pod nazwą Rhynchaenus viciae.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 4 do 4,6 mm. Na wierzchu ciała dominuje szarawa barwa.
Głowa ma dość chudy, zbliżony długością do przedplecza ryjek. Czoło jest węższe niż podstawa ryjka. Czułki są brunatnoczerwone i mają pierwszy człon biczyka o ⅓–½ dłuższy od następnego.
Przedplecze jest znacznie szersze niż dłuższe, najszersze pośrodku długości, o silnie zaokrąglonych bokach, na dysku porośnięte zarówno szczecinkami, jak i rozdwojonymi łuskami. Podłużne, ciemne przepaski na przedpleczu są słabo zaznaczone lub całkiem niewidoczne. Znacznie szersze od przedplecza, w zarysie prawie prostokątne pokrywy mają wystające barki, niespłaszczony wierzch, stosunkowo duże i wydłużone punktowanie rzędów oraz płaskie międzyrzędy. Ubarwienie ich jest szarawe z drobnymi, ciemnymi kropkami na międzyrzędach. Łuski na pokrywach wcięte są do połowy długości, a szczecinki silnie ku tyłowi nachylone. Odnóża są czarne, czasem z czerwonobrunatnymi wierzchołkami.