Wyrostek zaoczodołowy jest cienki i kieruje się w kierunku tylno-bocznym.
Płaskie podniebienie sięga daleko za zębami. Jego prosty koniec pozbawiony jest kolca, obserwowanego choćby u bezogońca sundajskiego. Badacze wskazują także na 9 grzbietów podniebiennych, niepodzielonych i zakrzywionych, po których następują 2 przyśrodkowo podzielone, położone za zębami. Jest ich więc więcej niż u bezogońca sundajskiego. Płaski jest także dół mezopterygoidu. Badacze wspominają także o szerokiej kości ectotympanic oraz o obecnej po jej stronie przyśrodkowej entotympanic.
Wszystkie bezogońce mają ten sam wzór zębowy: siekacze 2 górne, jeden dolny, po jednym kle, po 3 przedtrzonowce, jeden trzonowiec górny i 2 dolne, w sumie 28 zębów. U bezogońca jawajskiego górny trzonowiec jest niewielki, prostej budowy, a następujący po nim kieł także osiąga małe rozmiary, ponadto lekko się krzywi. Przedtrzonowiec opisywany jest jako spiczasty. Następujące po nim dalsze zęby policzkowe są coraz mniejsze. W obrębie żuchwy z kolei drugi siekacz jest niewielki (pierwszego nie ma w ogóle). Po nim zaś idzie mały, nieco zakrzywiony kieł, a następnie kołkowaty przedtrzonowiec.